Kalp ve akciğer makinesi (kalp ve akciğer pompası) 1953 te ilk defa kullanılmış ve o zamandan beri de kalp ameliyatlarının temel direği olmuştur. Ancak pompa hortumlardan ve mekanik bir dolaşım cihazından oluşan yapay bir dolaşım sistemidir.

 

Çalışan kalpte bypass operasyonunda kullanılan "Oktopus" isimli cerrahi enstruman şekilde görülmektedir.

Pompaya bağlı birçok yan etkilerin olduğu cerrahlar tarafından bilinmesine rağmen kap ameliyatlarını yapmak için başka bir yöntem olmadığından bu yan etkiler kabul edilmekte idi. Kalp akciğer pompasının kalp ameliyatlarından sonra görülen komplikasyonları en öemli nedeni olduğu yapılan birçok araştırmada kanıtlanmıştır. Pompanın ameliyat sırasında beyin, böbrek, akciğerler ve karaciğer gibi önemli organlarda bazen kalıcı olan hasara yol açtığı uzun süredir bilinmekte ve gittikçe daha da iyi anlaşılmaktadır. Kalp akciğer pompaları özellikle son yıllarda teknolojik olarak gelişmiş olmasına rağmen hala vücudun kendi kan dolaşımı kadar ideal bir sistem olmaktan çok uzaktır.

Pompaya bağlı komplikasyonlar belirginleştikçe Avrupa'da ve ABD'de bir grup cerrah daha önce de Güney Amerika'da uygulanmış olan Çalışan Kalpte Bypass Cerrahisini uygulamaya başladı. Çalışan Kalpte Bypass Ameliyatının uygulanabilirliği ve hastalara ne kadar yararlı olduğu anlaşıldıkça bu ameliyatların sayısı ve uygulandığı hasta grubu gittikçe arttı. Çalışan Kalpte Bypass özellikle son 10 yılda bu konudaki teknoloji ve bilginin birikimi ile gittikçe artan şekilde uygulanmaya girdi. Birçok ülkede çalışan kalpte yapılan bypass ameliyatları toplam bypass ameliyatlarının % 50'den fazlasını ve hatta bazı ülkerede %90' ını oluşturmaktadır.
Bu ameliyatın kısa ve uzun süreli sonuçları binlerce hasta üzerinde yapılan çalışmalarda araştırılmış ve Çalışan Kalpte Bypass Ameliyatının Bypass Ameliyatının risklerini belirgin şekilde azalttığı kanıtlanmıştır.

Çalışan kalpte bypass ameliyatı her hasta grubunda yararlı olmasına rağmen özellikle 60-75 yas arası olan, şeker hastalığı olan ve kalbi zayıflamış hastalarda kanama, böbrek yetmezliği, kalp krizi ve felç gibi komplikasyonları azalttığı ve ameliyat sonrası ölüm oranını azalttığı gösterilmiştir
Ayrıca yapılan karşılaştırmalı çalışmalarda çalışan kalpte yapılan bypass ameliyat sonuçlarının duran kalpte pompa kullanılarak yapılan ameliyatlar ile kısa ve uzun vadede eşit kalitede sonuçlar verdiği de kanıtlanmıştır.
Çalışan Kalpte Bypass Ameliyatlarının en belirgin yararlarından biri ameliyat sonrası beyinde görülen komplikasyonları azaltmaktır. Yapılan araştırmalarda bypass ameliyatı sırasında pompa kullanılan hastalarda %3 civarında felç görüldüğü ancak bu hastaların %70 inden fazlasında hastaneden taburcu olurken zihinsel faaliyetlerde belirgin azalma olduğu kanıtlanmıştır .
Yine başka bir çalışmada pompa kullanılan hastaların yaklaşık yarısında önemli sinirsel ve davranış bozuklukları gözlenmiştir. Yine karşılaştırılmalı çalışmalarda çalışan kalpte yapılan bypass ameliyatlarında pompalı ameliyatlara göre çok daha az felç, zihin fonksiyonlarda azalma sinirsel bozukluklar ve davranış bozuklukları görülmüştür.

Binlerce hastada yapılan çalışmalarda kalp akciğer pompası kullanmanın ameliyat sonrası felç komplikasyonu için en önemli faktör olduğu kanıtlanmıştır .Yine Cleveland Clinic'te yapılan bir araştırmada çalışan kalpte yapılan ameliyatlarda yaralarda iltihap, böbrek yetmezliği, kanama, felç ve benzeri sinir sistemi komplikasyonlarının çok daha az görüldüğü

Dr. Mahmut AKYILDIZ ve ekibi 2000 yılında Çalışan Kalpte Bypass Ameliyatlarına başlamış ve günümüze kadar yaklaşık 1000 kadar çalışan kalpte bypass ameliyatını başarı ile gerçekleştirmiştir. Çalışan Kalpte Bypass Ameliyatı yüksek derecede deneyim ve yetenek gerektiren bir operayson olduğu için sadece bu konuda yeteri kadar uzmanlaşmış ekiplerce yapılması gerekir. Dr. AKYILDIZ çalışan kalpte bypass ameliyatındaki geniş deneyimleri ile saygınlık kazanmıştır.

Hasta Seçimi;
                                                                                                                    
Kalp ile ilgili faktörler
                                                                                                         
-  Sol ventrikül disfonksiyonu olan hastalarda perop. iskemik komplikasyonların gelişimi gözlenenlerde (aritmi, bradikardi, hipotansiyon), 2. dereceden fazla mitral yetersizliği olan hastalarda, şant oram 2 den fazla postenfarkt VSD gözlenen hastalarda, açık yöntem sol ventrikül anevrizmektomi uygulanacak hastalarda atan kalpte revaskülarizasyon girişimleri uygun değildir.

Kalp dışı faktörler

-  Yaşlı hastalarda, kardiyopulmoner Bypass'ın mortalitesi daha fazladır Yaşlı hastalarda, atan kalpte revaskülarizasyon için pleji, perop MI, entübe kalış süresi, yoğun bakım kalış süresi, kan transfüzyon gereksinimi ve mortalite oranları daha azdır.

-  Atan kalpte revaskülarizasyon girişimlerinden sonra yeni oluşan böbrek yetersizliği insidansı daha azdır. Kronik böbrek yetersizliği olan hastalar da daha iyi tolere edilir.

-  Atan kalpte revaskülarizasyon KOAH hastalarının taburcu olma sürelerini kısaltır.

-  Atan kalpte revaskülarizasyon İskemik serebral hasar oluşumu ve mikroembolizasyon insidansını azaltır. Nörolojik olay geçirme riskini anlamlı derecede azaltır.

-  Atan kalpte revaskülarizasyon, periferik arter hastalığı olanlarda, tansiyon değişikliği daha az olduğundan, daha avantajlı bir prosedürdür.

-  Atan kalpte revaskülarizasyon girişimi ile karotid endareterektomi girişimi gerekirse eşzamanlı uygulanabilir, gelişebilecek hipotansiyon ataklarından serebral dolaşımın etkilenmemesi için, mümkünse karotid arter sistemi girişimi daha önce yapılmalıdır.

GENEL SONUÇLAR

Atan kalpte revaskülarizasyon girişimlerinde

-  mekanik ventilasyon gereksiniminde
-  postoperatif kanama miktarında ve transfüzyon gereksiniminde
-  postoperatif komplikasyonlarda,
-  özellikle nörolojik olay geçirme riskinde, nörokognitif bozukluk gelişme riskinde
-  yoğun bakım ve hastane kalış sürelerinde
-  tüm tedavi maliyetinde bir azalma sağlanır.

-  CPB ile eşit derecede revaskülarizasyon sağlanan hastalarda atan kalpte revaskülarizasyon girişimlerinde, majör kardiyak olay gelişimi ve yeniden girişim gereksinimi olasılığının daha düşük olduğu gösterilmiştir.

-  AF önlenmesi açısından etkileri net değildir.
-  Gastrointestinal yan etkiler bakımından üstünlük sağlamaz
-  Randomize çalışmalar mortalite açısından iki teknik arasında fark olmadığını destekliyor.
-  Etkin hedef damar stabilizasyonunun sağlanması ve görüşü kolaylaştırıcı cihazların kullanımı ile erken ve orta dönem greft açıklık oranlan açısından iki teknik arasında fark olmadığını destekliyor.